مبانی نظری و پیشینه تحقیق تاثیر تمرینات پلایومتریک و الاستیک بر افزایش سرعت

دوشنبه 22 بهمن 1397 03:16 ب.ظنویسنده : اسماعیل بلبل نژاد

 
مبانی-نظری-و-پیشینه-تحقیق-تاثیر-تمرینات-پلایومتریک-و-الاستیک-بر-افزایش-سرعت
مبانی نظری و پیشینه تحقیق تاثیر تمرینات پلایومتریک و الاستیک بر افزایش سرعت
فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: DOCX
تعداد صفحات: 55
حجم فایل: 98
قیمت: 20000 تومان

بخشی از متن:

مبانی نظری و پیشینه تحقیق تاثیر تمرینات پلایومتریک و الاستیک بر افزایش سرعت

تعداد صفحات : 55
فرمت : word
ارجاعات و پاورقی استاندارد
دارای پیشینه داخلی و خارجی کامل
منابع انگلیشی و فارسی دارد

2-1. مقدمه

استفاده از تمرین پلایومتریک به روشیمفید برای بهبود متغیرهای عملکردی ورزشکاران، سال هاست که کورد استفاده مربیان وورزشکاران قرار گرفته است. این نوع تمرینات، تمریناتی شادی آفرین و لذت بخش میباشند که می توانند مربیان را در افزایش تنوع برنامه های تمرینی یاری دهند؛ امابرای نیل به این هدف به یک برنامه ریزی خوب و علمی نیاز است. در فصل حاضر ابتدامروری مختصر بر مبانی نظری تحقیق صورت می گیرد، سپس دست آورد های کلی تحقیق هاییکه در داخل و خارج کشور در مورد تحقیق صورت گرفته، گزارش می شود.

 

2-2. مبانی نظری تحقیق

2-2-1. تمرینات پلایومتریک

با توجه به ماهیت حرکات توانی، چابکی وسرعت انتخاب یک روش تمرینی مناسب جهت بهبود این عوامل آمادگی جسمانی از اهمیتبرخوردار است و با توجه به اینکه ماهیت تمرینات پلایومتریک بر اساس چرخه کشش کوتاه شدن است.تمرینات پلایومتریک می تواند روش تمرینی مناسب جهت تقویت این عوامل به کار رود.

 

2-2-2. تاریخچه تمرینات پلایومتریک

تمرینات پلایومتریک، تمریناتی هستند کهدر طول انجام آن ها عضله ابتدا متحمل یه انقباض برون گرا می شود و بلافاصله یکانقباض درون گرا در آن گسترش می یابد. از لحاظ فیزیولوژیکی ثابت شده است که اگرعضله قبل از انقباض تحت کشش قرار بگیرد، قوی تر و سریع تر منقبض خواهد شد.پلایومتریک واژه ای مرکب است و به احتمال قوی از دو واژه پلیون به معنی بیشتر ومتریک به معنی مقدار، ساخته شده است؛ بنابراین پلایومتریک میزان بیشتر و یا درواقع بهبود و توسعه بیشتر معنی می دهد. اگرچه کاربرد این اصطلاح از اواسط دهه هایشصت یا هفتاد میلادی بوده است، اما تمرینات پلایومتریک مدت ها پیش از آن وجودداشته است. پیشگامان انجام تمرینات پلایومتریک احتمالا ورزشکارانی بودند که در دهههای 20 و 30 میلادی در رشته های دو و میدانی فعالیت می کردند. این ورزشکاران،تمرینات جهشی را به عنوان بخشی از تمرینات داخل سالن خود در زمستان های طولانیاروپای شرقی و شمالی انجام می دادند. اگرچه تمرینات پلایومتریک، تمرینات جدیدینیستند اما درباره تاثیرات مفید آن ها فقط در سه دهه اخیر بررسی هایی صورت گرفتهاست. از اولین مطالعات انجام شده در این زمینه می توان به تحقیقات ورخوشائسکی(68-1967) اشارع کرد. او تاثیر روش های مختلف انجام تمرینات پلایومتریک را بر توانانفجاری یک ورزشکار بررسی کرد و مدعی شد که بهبودهایی را در عملکرد سیستم عصبی عضلانی و به ویژه درسرعت انقباض مشاهده کرده است (بومیا، 1384).

طی دهه های 70 و 80 محققان بسیاری بهخصوص در کشورهای فنلاند، ایتالیا، آمریکا آلمان تاثیرات مثبت فیزیولوژیکی حاصل ازتمرینات واکنشی را نشان دادند. اگرچه در تمرینات پلایومتریک سحر و جادویی وجودندارد، اما با اطمینان می توان گفت که این تمرینات، شکل مهمی از تمریناتی هستند کهاز طریق توسعه و بهبود واکنش پذیری دستگاه عصبی مرکزی باعث افزایش سرعت واکنش وتوسعه توان شوند و قدرت جذب و تحمل ضربه با شوک ناشی از حفظ تعادل پس از فرود رابالا می برند. تمرینات پلایومتریک در ورزش هایی کاربرد دارند که در برگیرندهانقیاض های برون گرا و درون گرا است و بعد از هر انقباض برون گرا یک انقباض درونگرا در عضلات درگیر حرکت به وجود می آید. ورزشکارانی که رشته های ورزشی آنان انجامانواع حرکات واکنشی، انفجاری را در بر دارد یا در طول اجرا باید با شتاب بسیارزیادی به توده بدن خود بدهند، می توانند از تمرینات پلایومتریک سود ببرند (بومیا،1384).

در چند سال اخیر تمرینات پلایومتریک بهتمرینات سنتی توان افزوده شده اند، اما غالبا روش استفاده از این تمرینات به دلیلفقدان اطلاعات علمی نامناسب و نادرست است. این موضوع می تواند از نظر فیزیولوژیکیبه ناکارایی و بازدهی پایین منجر شود و آسیب دیدگی هایی را نیز به دنبال داشتهباشد. توان در یک نوع انقباض کششی کوتاه شونده تولید می شود که طی آن عضله باز کننده سفتیبیشتری از خود نشان می دهد و تنش در تاندون افزایش می یابد. این موضوع سبب می شودمرحله برون گرا کارآمدتر و پربازده تر شود. علاوه بر این، هنگام کشیدگی یک عضله،در مقایسه با آنچه در انقباض های ارادی امکان پذیر است، عملکرد بازتابی، اعصابحرکتی بیشتری را درگیر می کنند (بومیا، 1384).

این مساله متقابلا تنش را در تاندونافزایش می دهد و همراه با پیامدهای عصبی در مرحله درون گرا باعث می شود شخص بتواندبرای جدا شدن از زمین فشار بیشتر و قوی تری را تولید کند. عملکرد و نقش توان درچرخه کشش انقباض عضله نسبتا مستقل از ویژگی حرکت است زیرا سیستم عصبی را در مقایسه با اغلبفعالیت های دیگر به میزان بیشتری درگیر می کند. سازگار شدن سیستم عصبی با محرک هایتمرین در این میان نقش بسیار مهمی بر عهده دارد، زیرا سیستم عصبی در مورد سازگاریبا یک محرک انقباضی سریع یا آهسته، با دقت و حساسیت بسیار عمل می کند و واکنش نشانمی دهد (بومیا، 1384).

به نظر می رسد انجام تمرینات پلایومتریکباعث اصلاح و بهبود واکنش پذیری ساختار عصبی عضلانی یا فعالیت برون گرا و درون گرایعضله می شود، زیرا ورود فشار بر اجزای قابل انقباض و قابل ارتجاع عضله، آن ها فعالمی سازد. خاصیت کشسانی تارهای عضلانی سبب می شود عضله در مرحله برون گرا یک حرکت،انرژی پتانسیل در خود ذخیره کند تا در مرحله انقباض درون گرا، به همان مقدار انرژیجنبشی آزاد و منجر به یک حرکت سریع و انفجاری شود. برای حصول اطمینان از نتیجهموثر و کامل هر کشش، عضله باید با اعمال فشار و به کارگیری نیرو کشیده شود. تاکیدبر سرعت کشش که موجب افزایش سریع تعداد دفعات تحریک عضله می شود نیز حائز اهمیت است.چنین فرآیندی را از طریق انجام تمرینات پلایومتریک، به ویژه انجام پرش از ارتفاعبا استفاده از چند جعبه می توان به دست آورد (بومیا، 1384).

 

2-2-3. ویژگی های آناتومیکی و مکانیکیتمرینات پلایومتریک

وضعیت و چهارچوب اسکلتی عضلانی بدن ساختاریمتشکل از استخوان ها و عضلات است. استخوان ها از طریق گروهی از لیگامنت ها در محلیبه نام مفصل به یکدیگر متصل شده اند. ستون مهره ها از نظر تمرینات پلایومتریک،ساختاری را تشکیل می دهند که باعث ثبات و پایداری بدن می شودف وزن بدن را نگه میدارد و مهم تر آنکه به مشابه یک ضربه برای کاستن از شدت ضربه در تمام جهش ها و پرشها عمل می کند. هنگامی که نیروی پاها بدن را به سمت هوا پرتاب می کند، این نیروباید بر نیروی لختی بدن و کشش نیروی جاذبه غالب شود. فقط تمرینات توانی و قدرتی میتواند نیروی ورزشکار را برای غلبه بر نیروی کشش جاذبه افزایش و به او امکان دهدپرش بلندتری داشته باشد. میزان خم شدن بدن، در لحظه خم شدن مفاصل، به میزان توانپاها بستگی دارد. هر اندازه بدن بیشتر از ناحیه مفاصل خم شود، عضلات در حال کشیدگیقرار گیرد و فاصله بیشتری را برای شتاب گیری از مرحله شروع حرکت تا رسیدن به نقطهاوج پرش در اختیار عضلات باشد. برای نتیجه گیری بهتر می توان گفت جمع شدن بدن بایدمتناسب با توان پاها باشد. اگر خم شدن بیش از حد باشد، باز شدن یا مرحله کوتاه شدنبه آهستگی انجام می شود و در نتیجه پرش کوتاه خواهد بود (بومیا، 1384).

برای جدا شدن کل توده بدن ورزشکار از زمین،نیروی زیادی لازم است. بدن برای کنده شدن از زمین باید سریعا جمع شود و دست ها وپاها نیز به سرعت باز شوند. تمرینات پلایومتریک برای بدست آوردن توان که از اجزایلازم حرکت است به این عملکرد سریع بدن متکی است. از نظر مکانیکی، وقتی پای پرش بهزمین زده می شود، ورزشکار باید مرکز ثقل بدن را پایین بیاورد که این عمل باعثایجاد سرعت رو به پایین خواهد شد. این مرحله انتقال، بخشی مهم در هر نوع فعالیتپرشی است زیرا در این زمان ورزشکار برای پرش در جهتی متفاوت آماده می شود. طولانیبودن مرحله انتقال که به مرحله ضربه گیری نیز موسوم است، موجب اتلاف و کاهش نیرومی شود. نمونه ای از این اتلاف نیرو را گاهی اوقات در ورزشکاران رشته پرش طولمشاهده می کنیم زیرا پای پرش خود را به صورت مناسب و درست به زمین نمی زنند. ایناشتباه منجر به کاهش مولفه های عمودی و افقی سرعت می شود. هنگام انجام پرش،ورزشکار باید مرحله انتقال را هرچه سریعتر و کوتاه تر انجام دهد. با کوتاه شدن اینمرحله، عضله انقباض درون گرای قوی تری را در پی کشیدگی هنگام انقباض بون گرا(مرحله انتقال) خواهد داشت. چنین عملکردی با بازیابی و به کارگیری تمام انرژی ذخیرهشده در بخش های قابل ارتجاع عضلات هنگام انجام هر فعالیت کششی امکان پذیر است. اگرورزشکار بخواهد زمان مرحله انتقال را کاهش دهد، نیروی متوسط بیشتری لازم دارد و درصورتی که نتواند این نیرو را تولید کند، مرحله انتقال طولانی تر و کم بازده تر میشود و در نتیجه آن، انقباض درون گرای ضعیف تری نیز ایجاد می شود و سرعت افقی کاهشمی یابد (بومیا، 1384).

 

2-2-4. فیزیولوژی تمرینات پلایومتریک

اساس حرکت پلایومتریک بر انقباض بازتابی تارهایعضلانی استوار است که ناشی از اعمال فشار سریع بر همین تارهاست. از نظرفیزیولوژیکی، هنگامی که میزان کشش بیش از حد باشد و احتمال پارگی تارهای عضله وجودداشته باشد، گیرنده های کشش باعث می شوند تا کشش های عصب عمقی به طناب نخاع ارسالو سپس از طریق عملکرد بازتابی در گیرنده های کشش دریافت شوند. از طریق این عملکرد بازتابی،یک فرآیند مهار کننده به کار گرفته می شود که از کشش بیشتر تارهای عضلانی جلوگیریمی کند و مهم تر آنکه موجب یک انقباض عضلانی قوی در تمرینات پلایومتریک می شود. ازنظر آناتومیکی، ساختار دوک های عضلانی چگونگی عملکرد گیرنده های مکانیکی را درحرکات پلایومتریک آشکار می سازد. هر دوک عضلانی از چندین تار عضلانی تخصص یافتهتشکیل شده است که اصطلاحا به تارهای درون دوکی موسوم اند. تارهای درون دوکی قابلیتانقباض ندارند زیرا فاقد پروتئین های انقباضی آکتین و میوزین هستند.
.....................

دانلود فایلپرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

برچسب ها: مبانی نظری و پیشینه تحقیق ، تاثیر ، تمرینات پلایومتریک ، الاستیک ، افزایش سرعت ،
آخرین ویرایش: دوشنبه 22 بهمن 1397 03:18 ب.ظ

 

 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic